Schilderij van Rembrandt gevonden in Dnipropetrovsk
De avonturen van een schilderij uit Dnipropetrovsk
Dit mysterieuze schilderij van Rembrandt (?) kwam 43 jaar geleden terecht in het Kunstmuseum van Dnipropetrovsk. En al die jaren laat het de plaatselijke museummedewerkers niet met rust.
Nu is er een nieuwe en belangrijke stap gezet om er achter te komen of het vrouwenportret echt een schilderij van Rembrandt is.
Lees hieronder verder over de nieuwste ontwikkelingen!
De Hermitage in St. Petersburg verifieert de authenticiteit van het schilderij van Rembrandt in Dnipropetrovsk
(Unian.net) 12 april 2011
Het Hermitage Museum in St. Petersburg zal de echtheid onderzoeken van het schilderij 'Portret van een vrouw' dat bewaard wordt in het Kunst Museum van Dnipropetrovsk en waarvan wordt aangenomen dat het van de kwast van de grote Nederlandse schilder Rembrandt stamt.
De Hermitage is bereid de expertise gratis uit te voeren, bericht de krant Sewodnja.
Naar de mededelingen aan de krant zullen voor eind april 2011 de voorbereidingen worden getroffen voor de verzending van het schilderij naar St. Petersburg. Maar nu speelt de kwestie van het transport zelf naar het museum.
"Het transport stelt een speciale eisen. Het schilderij moet worden vervoerd onder bewaking en er moet speciale apparatuur worden gebruikt die het vervoer onder de goede omstandigheden garandeert: De luchtvochtigheid moet 60% zijn en de luchttemperatuur 21 graden. We hebben al besloten tot een bedrijf dat een beeld kan leveren, maar . Helaas, op onze eigen kunnen we niet betalen voor het transport Volgens voorlopige gegevens, het tarief zal worden 60 000 Dus we hopen begunstigers en gewone burgers te helpen bij het verzamelen van de benodigde hoeveelheid, "-. zegt museumdirecteur Tatyana Shaparenko.
Binnenkort inwoners van Dnipropetrovsk hebben een unieke kans om het portret van een vrouw te zien. Het zal worden tentoongesteld in het museum de nacht van 14 op 15 mei in de aandelen van Nacht van de Musea.
"Eerder hebben we gepland om het evenement begint om 19:00 En het zal duren tot de tweede nacht geplande tour en theatrale performance van de muzikanten en we factureren voorspelbare werk van Rembrandt..." - Proanonsuvala Shaparenko.
Om te komen tot de tentoonstelling kunnen alle bezoekers - het museum raad verwerpt het vorige nummer naar het westen. Bovendien zullen de entree vrij.
"We zullen proberen tijdens de verzamel donaties, maar komen voor onderzoek. We hopen dat veel mensen zullen komen, en hun aanbod kan u helpen bij het verzamelen van de benodigde hoeveelheid voor transport. Examen zelf duurt slechts een dag of twee. Dus, hoe eerder we kunnen Stuur een foto, des te sneller zullen we de waarheid 'weten - zegt de directeur.
Portret van een vrouw was in Dnepropetrovsk Art Museum terug in 1967.
"Stock-procurement commissie kocht het in iedere burger Mindinoyi De staat was zeer slecht -. Boord was in tweeën gesplitst, en keek slechte foto Restauratie, waarin beide delen van het" verenigd en pidchystyly verflaag, werd gehouden in 1976.. Toen was het in de rechter bovenhoek van de show: Rembrandt, 1630 "- zegt de museumdirecteur.
In 2006, toen het 400-jarig bestaan van de schilderkunst van Rembrandt aan het publiek gepresenteerd, geïnteresseerde Nederlandse doek. Afgelopen najaar, de vertegenwoordiger kunstmuseum in geslaagd om mee naar huis nemen van een computer kunstenaar exemplaar van de foto.
"Als gevolg hiervan, specialisten in Nederland studeren Rembrandt's werk zetten onze foto op de plaat, maar voor de erkenning dient te onderzoeken wanneer de verflaag wordt genomen en is chemische analyse waard een procedure tot tien duizend,.." - Zei Shaparenko.
Bedenk dat in 2010 het tijdschrift heeft krant Segodnya Portret van een vrouw in de lijst van de meest waardevolle kunstwerken die verblijven in Oekraïne inbegrepen.
Oorspronkelijke artikel: Ермітаж перевірить справжність дніпропетровської картини Рембрандта (Unian.net in het Oekraïens)
december 2010
Een raadselachtig schilderij
Link naar het oorspronkelijke artikel (Oekraïens): Загадкова картина
Dit mysterieuze schilderij van Rembrandt kwam 43 jaar geleden terecht in het Kunstmuseum van Dnipropetrovsk. En al die jaren laat het de plaatselijke museummedewerkers niet met rust.
Van oude aantekeningen is alleen bekend: In 1967 verkocht de Oekraïense Mindina dit werk voor zeer weinig geld aan het museum. Trouwens, het kwam in de vorm van twee afzonderlijke platen. De medewerkers hier spreken over het moeilijke "temperament" van de erop afgebeelde vrouw. Of het waar is of niet, maar hier vertellen ze, toen ze het oude schilderij een lijst gaven, duurde het niet lang of het schilderij brak opnieuw in twee helften, alsof het z'n onwil wilde tonen om in een lijst te zijn ...
Ze brachten het schilderij naar de toenmalige hoofdstad Moskou voor een oordeel, maar daar maakten ze een gebaar waaruit sprak: We kunnen niet zeggen of dit doek van de beroemde Nederlandse meester Rembrandt is of niet. Breng het maar naar Leningrad ... Maar museummedewerkers hadden toen niet en ook nu niet het geld voor zo'n reis. En zo'n meesterwerk (als het een Rembrandt is?) zonder bescherming vervoeren per trein is nog steeds gevaarlijk.
Zo stak een jaar geleden nogmaals de zorg over het schilderij de kop op. In het Kunstmuseum van Dnipropetrovsk vond een herdenkingstentoonstelling van Rembrandt plaats (het museum heeft ook nog een aantal Rembrandt-etsen), waar de thuisbasis van de kunstenaar, Nederland, over hoorde dankzij persbureau Reuters. Ja, een jaar geleden ontstond het idee van een uitwisseling tussen Nederland en Oekraïne. Dat kwam door de 'activisten' van het Platform Nederland-Oekraïne die hoorden over de Rembrandt-tentoonstelling in onze stad en contact zochten.
"Vanaf drie juni ben ik aangesteld als de directeur van het museum", zegt directeur Tatiana Shaparenko van het Kunstmuseum Dnipropetrovsk, "en al na twee dagen kwamen vertegenwoordigers van die Nederlandse organisatie. Tijdens de ontmoeting met Lida Donners-Munt, van de humanitaire organisatie 'Nederland-Oekraïne', werd besloten om een senior-medewerker van het museum, Igor Borisovytsj Trush, naar Nederland te sturen. Igor Borisvytsj bestudeerde een enorme hoeveelheid theoretisch materiaal en vertrok naar Nederland met een kopie van het doek op de computer, als geschenk aan het Nederlandse Rembrandthuis. Natuurlijk was het niet mogelijk om het origineel mee te nemen.
"Het werk was erg donker geworden door de tijd," sluit Igor Trush zich aan bij het gesprek. "En daar doen wij niets aan. Maar van het exemplaar in computeruitvoering wer de vernis verwijderd. En voor ons stond een meisje met blauwe ogen en blond haar. Er was een duidelijke signatuur "Rembrandt" plus het jaartal. Na het geschenk aangeboden te hebben aan de Nederlandse onderzoekers hadden we een vraag: Hoe konden we hun in staat stellen het oorspronkelijke werk te zien? Het bleek dat Nederlandse wetenschappers, die in staat zijn om een definitief oordeel te vellen of het een Rembrandt is of niet in ons museum, niet zo gemakkelijk naar Oekraïne kunnen komen. Het is namelijk zo dat hun werk al vijf jaar vooruit gepland wordt. Dus, het is niet te verwachten dat we hen eerder zullen zien ...
Museum het Rembrandthuis in Nederland heeft al 5 delen wetenschappelijk werk uitgebracht, want het is niet alleen een museum maar ook een onderzoekscentrum. Op dit moment is het onderzoek aan 600 schilderijen hun onderzoeksveld. Eens waren het er veel meer - 1000 werken, maar nu zijn er 400 van de lijst afgevoerd. Het bleek dat dat werken waren van leerlingen van Rembrandt niet van de meester zelf, of van epigonen. De laatste grote ontdekking van een werk van Rembrandt werd gedaan in 2007 in de Verenigde Staten: 'De glimlachende jongeman'.
Dus, wat was de uitkomst van deze reis naar Nederland? Tot nu toe alleen dat de museummedewerkers uit Dnjepropetrovsk hun werk hebben kunnen registreren. Ze zijn er vooral in geïnteresseerd in welke periode Rembrandt het heeft gemaakt. Maar om de Nederlandse onderzoekers te laten beginnen met het onderzoek zijn er contacten tussen de landen op nationaal niveau nodig. Want, we herhalen het, het museum is een belangrijk centrum voor onderzoek van de werken van de kunstenaar.
Het Rembrandthuis in Amsterdam is gevestigd in een gebouw waar de kunstenaar niet zijn gelukkigste jaren heeft doorbracht. Rembrandt zat in de schulden, al zijn bezittingen werden beschreven zoals gedaan wordt bij een failliet. Natuurlijk was dit een geweldig drama voor de kunstenaar zelf. Maar wat een geluk voor de onderzoekers! Onwillekeurig dringt de vergelijking met Pompeii zich op, dat door een vulkaanuitbarsting werd bedekt met as en vervolgens bewaard voor tweeduizend jaar. Ook hier bewees de beschrijving van de bezittingen het museum een goede dienst. Dankzij de overgeleverde beschrijving is alles nu gerestaureerd zoals het was bij het leven van de kunstenaar.
In het museum wordt ook het collectionneurswerk van Rembrandt gepresenteerd. Het is waar, de originelen van de kunstenaar zelf zijn hier niet. Dat is te begrijpen: ze zijn superduur en zij sieren de collecties van de beste musea ter wereld of van privepersonen. Maar in het museum is een mooie verzameling van werken van docenten en leerlingen van Rembrandt en van zijn etsen.
Amsterdam is met verliezen uit de Tweede Wereldoorlog gekomen. Ook het huis van de kunstenaar moest zorgvuldig gerestaureerd worden. En er is tegen het oude huis een modern museumcomplex aangebouwd.
Het museum zelf van de grote Nederlander begint met een winkel waar de kunstwerken zijn tentoongesteld. De bezoeker duikt daarmee onmiddellijk terug in het leven van een kunstenaar in de tijd van Rembrandt: je ziet hoe de verf, die de kunstenaar nodig heeft, gemengd wordt en hoe etsen gemaakt worden. Het huis zelf beviel Rembrandt want hij leefde er de beste jaren van zijn leven. Na zijn faillissement verhuisde hij naar een veel bescheidener huis. En ernaast is het huis van Titus, de zoon van de kunstenaar.
"De reis naar Nederland was zeer nuttig," zegt Igor Trush. "We hebben begrepen naar welk niveau we moeten streven. Indrukwekkend was het hoge technische niveau van de uitrusting van de musea en de werkvormen met de bezoekers. We zijn sterk onder de indruk van de interactieve werkvormen van de Nederlandse musea. Je zou kunnen zeggen dat wat we hier gedaan hebben een 'raam naar Europa' opengezet heeft. Zoals bij tsaar Peter de Grote, die voor Rusland het venster naar Europa opende via Nederland ..."
"Toen ik in Holland kwam," gaat Igor Borisovytsj verder, "leek het wel alsof we in een sprookje van Andersen waren terechtgekomen. En ook schoot me de regel van Taras Sjevtsjenko te binnen: "Je moet het vreemde leren, maar het eigene niet verwaarlozen". Trouwens door ons bezoek hebben de Hollanders de termen van het museum voor herexposities aangepast. Het werk uit Dnipropetrovsk was interessant voor de medewerkers van het museum in Holland, want naderhand heb ik een heleboel vragen gekregen via de directeur. Het belangrijkste dat hen bezighield was dat we niet de restauratie zelf zouden gaan doen. Wij stelden hen gerust dat we dat niet zouden doen. We hebben afspraken gemaakt hoe we onze samenwerking zouden voortzetten.
Onafhankelijk ervan hoe dit voor ons schilderij zal uitpakken, gaat er een groot onderzoeksveld open. U zult het met me eens zijn, dat dit alles in ieder geval interessant is voor de kunstwetenschap.
De volgende fase is het onderzoeken en restaureren van het werk, dat nu is opgeslagen in het Kunstmuseum van Dnipropetrovsk. "In de toekomst," zegt de directeur van het Kunstmuseum, Tatiana Shaparenko, "gaan we zeker de tentoonstelling van een schilderij herhalen."
Микола Чабан/Mikola Tsjaban
14 december 2010
De avonturen van Dnipropetrovsk's beroemde schilderij van Rembrandt
Link naar het oorspronkelijke artikel (Oekraïens): ПРИГОДИ ДНІПРОПЕТРОВСЬКОЇ КАРТИНИ РЕМБРАНДТА, (Personal Plus, № 49 (402), 8-14 december 2010.
Dezer dagen keerde de Oekraïense delegatie terug uit Amsterdam, die de taak had om uit te vinden of het vrouwenportret, dat wordt bewaard in het Kunstmuseum van Dnipropetrovsk, aan de penselen van de beroemde Nederlandse schilder Rembrandt is ontsproten.
Hierover in het bijzonder gaat ons gesprek met Vasily Kopystko, leider van de delegatie in de onderhandelingen met het Rembrandthuis in Nederland.
"Mijnheer Vasily, vertelt u ons eens, hoe dit project is begonnen?"
"Enkele jaren geleden heeft de internationale gemeenschap het 400-ste geboortejaar herdacht van de geniale Nederlandse kunstenaar Rembrandt Harmensz van Rijn. Vervolgens verscheen in de Oekraïense media het bericht, dat er zich in Dnipropetrovsk een schilderij zou bevinden van deze gerenommeerde meester. Door dit bericht raakte ik geïnteresseerd."
"Wat was de volgende stap?"
"Ik deed een beroep op mijn Nederlandse vrienden en vroeg hen om deze informatie te publiceren in het Nederlandse blad "Oekraïne Magazine". Die publicatie heeft echter niet zo veel aandacht getrokken. En dat is geen toeval, want 'sensationele berichten' duiken er altijd wel op. Maar dit heeft me niet tegengehouden."
"Wat heeft u daarna gedaan?"
"Wel, toen ik in Nederland was, heb ik mijn Nederlandse vrienden aangeboden naar Amsterdam te gaan en contact op te nemen met het Rembrandthuis. En toen is alles begonnen!"
"Wat dan precies?"
"Daar heeft dit bericht een sensatie veroorzaakt! Deskundigen uit Amsterdam hadden nog nooit gehoord van ons vrouwenportret in Dnipropetrovsk. Dit is niet verwonderlijk, want vroeger leefden wij achter het zogenaamde 'ijzeren gordijn'. Alle contacten met West-Europa, waaronder kunst, werden gecontroleerd door de KGB. Toen kwamen de turbulente eerste jaren van de onafhankelijkheid van Oekraïne.
En pas nu konden we beginnen echte contacten op te bouwen met Nederland."
"Dus na de kennismaking met de specialisten van het Rembrandthuis wisselden we gegevens uit, en startte het echte wetenschappelijke werk. In Europa zijn wetenschappers tolerante mensen: ze luisteren oplettend, stellen op een correcte manier vragen, zijn geïnteresseerd in zelfs de kleinste details. Vooral wanneer het gaat om hun genie, de wereldtrots van Nederland!"
"Wat gebeurde er verder?"
"Stap voor stap hebben we dit project, genaamd de 'Rembrandt van Dnipropetrovsk', opgestart. Vanuit Nederland was de leiding van het project in handen van Lida Donners-Munt, een fervent bewonderaar van het werk van deze kunstenaar, en zij heeft ook nog Oekraïense wortels. Er werd snel en efficiënt gewerkt, zowel in Oekraïne als in Nederland. Dat was een interessante creatieve samenwerking, voor we het merkten waren er bijna zes maanden voorbij. En toen heeft het team in Amsterdam een bijeenkomst van specialisten belegd."
"Waarom juist daar?"
"Rembrandt is een Nederlandse schilder, dus het is begrijpelijk dat daar het meeste onderzoek heeft plaatsgevonden. Ze hebben er speciale methodieken en technologieën ontwikkeld en zij hebben voldoende kundig personeel. Daarom zou het irrationeel zijn het restauratiewerk en overig deskundigenwerk in Oekraïne te doen."
"Wat zijn de belangrijkste kwesties die u behandeld heeft tijdens deze bijeenkomst?"
"Op 16 november sprak onze delegatie in Amsterdam in het Rembrandthuis met professor Jaap van de Veen. Om te beginnen leidde hij vriendelijk een excursie door de zalen van zijn unieke museum. Volgens hem bereikte juist in dit huis het talent van de kunstenaar zijn top, waar hij de Nachtwacht schilderde! Het interieur van het museum is helemaal gebleven zoals het was in de tijd van de kunstenaar.
Later, tijdens de koffie, bespraken we de werkvragen die van beide zijden leefden."
"Het belangrijkste was: hoe het deskundigenonderzoek uit te voeren van dit in Nederland onbekende schilderij van Rembrandt."
"Dat is een ingewikkelde procedure?"
"Ja, dat is een langdurig werk dat een verscheidenheid aan studies vereist, en bovendien kost het veel geld. Dezer dagen is er in Oekraïne geen geld. En, waar de nodige apparatuur te krijgen, hoewel er bij ons mogelijk wel de nodige hooggekwalificeerde professionals zijn. Het is dus van belang dat alle kosten die gemaakt moeten worden voor het onderzoek, gedragen worden door het Koninkrijk der Nederlanden. Eerst is het nodig om het schilderij over te brengen van Dnipropetrovsk naar Amsterdam. Volgens mij is dat al niet gemakkelijk. Het gaat hier niet om een willekeurig schilderij, maar waarschijnlijk om een kostbaar meesterwerk."
"Van het opstellen van de documenten volgens de internationale wetgeving tot het vervoer van het schilderij over een afstand van meer dan tweeduizend kilometer door een speciale internationale postdienst. Daarvoor alleen al moet je over de nodige fondsen beschikken.
En over dit alles hebben we het gehad tijdens de besprekingen in Amsterdam. Na afloop van de gesprekken ontving de directeur van het Rembrandthuis, Dr. Jan Rense Boonstra, ons in zijn kantoor."
"Nou, het is allemaal erg interessant. Maar legt u onze lezers eens uit wat de erkenning van het Dnipropetrovsk'se schilderij van Rembrandt Oekraïne zal opleveren?"
"Om te beginnen, de laatste keer dat er een onbekend schilderij van de Nederlandse meester gevonden werd was in 2005 in Engeland. Het was een portret van Rembrandt zelf op jonge leeftijd, een ets. De vondst was een sensatie, alle grote persbureaus ter wereld hebben het lange tijd over de grote ontdekking gehad. Wie weet wacht ons eenzelfde sensationele ontdekking. Daarom waren, volgens mij, de deskundigen uit Nederland geïnteresseerd in dit schilderij, en het is heel wel mogelijk dat al spoedig alle gerenommeerde agentschappen uit de hele wereld zullen spreken over het Dnipropetrovsk'se schilderij van de Amsterdamse Rembrandt."
"Laten we aannemen dat het erkend wordt. Wat dan?"
"Dat zal een opwindend moment zijn. Tijdens deze reis hebben we bijvoorbeeld ook een bezoek aan het Amsterdamse Rijksmuseum gebracht, het Nederlandse Louvre, waar ze de grootste collectie Rembrandtschilderijen ter wereld hebben. Deze keer was het belangrijkste schilderij op de tentoonstelling het portret van Jan Six, dat Rembrandt gemaakt heeft in 1654, en dat nu al 350 jaar in de particuliere collectie van de familie Six is. De laatste keer dat het getoond werd was vijf jaar geleden. Het was een unieke gelegenheid om kennis te maken met een van de mooiste werken van de meester."
"Het zal nog enige tijd duren, maar er bestaat een grote kans dat eens op een nieuwe tentoonstelling in het Rijksmuseum het belangrijkste werk het vrouwenportret uit Dnipropetrovsk zal zijn."
Спілкувався Олександр Кавуненко/Interview Alexander Kavunenko