Plunjezak kopen in Kiev?

Ik was op zoek naar een plunjezak. Waarvoor een plunjezak? Lange geschiedenis, ik wil maar zeggen: Ik ging alleen de zaak "Militarist" in Kiev binnen voor een plunjezak. De winkel was op de bovenste verdieping van een warenhuis in Kiev en hij is heel uitgebreid. Ik zocht hulp en wendde me tot een militaristisch uitziende verkoper. "Goedendag," zei ik. "Ik zoek ..." "Nazi-hoek," onderbrak hij mij. "Ik weet het al, u zoekt de Nazi-hoek. Ze zoeken allemaal de Nazi-hoek. Komt u maar met mij mee."

"... een plunjezak," maakt ik mijn zin af. Maar dat hoorde de verkoper niet meer, hij was al met militaristische pas de volgende hoek om. Ik volgde hem aarzelend, mijn civiele pas wat versnellend. We bleven staan voor twee lange rekken. "Alstublieft," zei de verkoper. "Links ligt de SS, rechts de Wehrmacht. Uniformen zijn meteen hier, de mutsen, laarzen, rangtekens en de wapens liggen verder naar achteren. Uniformen hebben we in alle maten." Hij keek me schattend aan. "Maat 50? Die moet ik uit het magazijn halen. Landmacht of Luftwaffe?" "Plunjezak," zei ik mat. Een lachje van herkenning ging over zijn gezicht. "Oorlogsmarine, dus? Niet slecht. Dat is iets speciaals, daar is moeilijk aan te komen. Wacht u maar hier, ik geloof dat we iets voor u hebben..."

Hij begon in een rek rond te woelen. Werkelijk alles was er. Veldbestekken van de Wehrmacht, schouderstukken, soldijboekjes, SS-dienstbrillen, etuis voor de dienstbrillen, hoezen voor de etuis voor dienstbrillen. Met de voorraad in het rek kon je een complete bijziende SS-stoottroep uitrusten!

Ik keek een beetje nerveus om me heen. Ik wilde natuurlijk niet onverwacht een bekende tegen het lijf lopen, maar ook om te kijken wat voor mensen hier dan inkopen komen doen. Oekraïense neo-nazi's? Duitse neo-nazi's? Duitse carnavalsvierders? Duitse 'meesteressen'? Oekraïense masochisten? De andere klanten waren zonder uitzondering jonge Oekraïense mannen die op hun uiterlijk afgaande niet in een van deze categorieën pasten. "Sorry, " zei ik tegen de verkoper. "Wie in godsnaam..." "Hier!", viel hij me in de rede en hij zwaaide in triomf met een plastic tas. "Kapiteinsschouderstukken!"

We raakten toch nog in gesprek. De winkel was, zo legde de militarist uit, een rekwisietendisplay voor de 'reconstructeurs' van de Grote Vaderlandse Oorlog, zoals de Tweede Wereldoorlog hier heet. Jonge Oekraïense mannen kruipen in hun vrije tijd door de bossen en spelen historische veldslagen na. Hun uitrusting, grotendeels in China gemaakte reproducties, kopen ze bij 'Militarist'. De verkoper zelf was ook een 'reconstructeur'. Hij had lang bij de Wehrmacht 'gediend', maar was nu overgelopen naar de Amerikaanse parachutisten. Het Rode Leger was in verhouding maar weinig geliefd onder de Oekraïense reconstructeurs.

"Door Stalin?" "Nee. Het is niet interessant voor verzamelaars. Uniformen van het Rode Leger kun hier op elke vlooienmarkt krijgen. Daarom wil iedereen naar de Wehrmacht. Curiositeitsbonus.

Maar is het dan niet, vroeg ik, psychologisch moeilijk om in de huid van de voormalige vijand te kruipen? De militarist keek me geamuseerd aan. Typisch een vraag van een burger. Hij was toch valschermspringer, geen legerpsycholoog.

Dan kwam er toch een antwoord door: "Ik denk, het heeft wat om iemand te zijn die je in het echte leven nooit zou willen zijn."

Ik ging de winkel uit met een originele plunjezak van de US-marine en een uitnodiging voor de reconstructie van de landing op de Normandische kust. Ik had beloofd het serieus te overwegen.

Jens Mühling

(Uit: Der Tagesspiegel, 2 januari 2011. Vertaling Rien Hamers)

Het oorspronkelijke artikel: Der „Militarist“ in Kiew

Als uw nieuwsgierigheid gewekt is: Website van de Militarist in Kiev (Russisch).

Deel op Facebook Tweet